คอขาด

พระอาจารย์สงบ มนสฺสนฺโต

เทศน์พระ วันที่๒๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๘

ณ วัดป่าสันติธรรมมาราม (วัดป่าเขาแดงใหญ่) ต.หนองกวาง อ.โพธาราม จ.ราชบุรี

ตั้งใจฟังธรรมะ ตั้งใจฟังธรรม ธรรมะเป็นธรรมะขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เราเกิดเป็นมนุษย์ เกิดมาพบพระพุทธศาสนา มีอำนาจวาสนาได้มาบวชเป็นพระ เป็นสมมุติสงฆ์ๆ ไง

งานของพระๆ ไง งานของพระคือการฝึกหัดประพฤติปฏิบัติขึ้นมาให้เป็นความจริงในหัวใจของตน นักรบ นักรบจะรบกับกิเลสตัณหาความทะยานอยากไง

หน้าที่ของพระๆ ไง งานของพระเดินจงกรม นั่งสมาธิภาวนาไง จะทำสิ่งใดก็แล้วแต่ มีสติสัมปชัญญะกำหนดพุทโธอยู่ตลอดเวลาทุกการเคลื่อนไหว ทุกการเคลื่อนไหว ถ้ามีสติมีปัญญา นั่นคือนักรบ ไม่พลั้งไม่เผลอให้กิเลสมันครอบงำในหัวใจของตน

ถ้ากิเลสมันครอบงำในหัวใจของตน เห็นไหม สมมุติสงฆ์ คือสงฆ์สมมุติ สมมุติเหมือนกับหนังลิเกนั่นแหละ เพราะมันสมมุติไง เล่นบทบาทเป็นอย่างนั้นน่ะ

เราบวชมา บวชมาจริงตามสมมุติ ถ้าฟังธรรมๆ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ไง ถ้าพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ถ้ามีอำนาจวาสนาขึ้นมา ฝึกหัดปฏิบัติขึ้นมาให้มันเป็นสัจจะเป็นความจริงขึ้นมา ถ้าเป็นสัจจะเป็นความจริงขึ้นมานะ มันจริงไง จริงตามสมมุตินั่นแหละ

ครูบาอาจารย์ของเราจริงๆ นะ หลวงปู่มั่น เวลาบวชแล้วเวลาฝึกหัดปฏิบัติขึ้นมา มาได้นิมิตเอง บวชแล้วมันไม่เป็นพระ ไปรายงานผลนั้นกับหลวงปู่เสาร์ หลวงปู่เสาร์ไปปรึกษาอุปัชฌาย์ ปรึกษาอุปัชฌาย์แล้วให้บวชซ้ำ ทัฬหีกรรม บวชใหม่

นี่บวชแล้วไง บวชพระๆ นี่แหละ สมมุติสงฆ์ สงฆ์โดยสมมุติไง สมมุติสงฆ์ แต่เอามักง่ายไง เอามักง่าย เอาสะดวกเอาสบายไง บวชเอาตามประเพณีวัฒนธรรมไง นี่บวชแล้วไง บวช วิบัติ ๔ สีมาวิบัติ อุปัชฌาย์วิบัติ อักขรวิบัติ บริขารวิบัติ วิบัติเพราะอะไร

เพราะว่าสังฆาฏิมันชั้นเดียวไง พอชั้นเดียว พอบวชแล้ว ท่านฝันว่าบวชแล้ว เอ๊ะ! มาจับตัวเองไม่เห็นเป็นพระ มันเป็นเณร

สุดท้ายแล้วทำทัฬหีกรรมบวชใหม่ บวชใหม่ก็สังฆาฏิซ้อน ๒ ชั้น บวชใหม่ ทำทัฬหีกรรม บวชให้เป็นพระขึ้นมาตามความเป็นจริง นี่สมมุตินะ

สมมุตินี่ ท่านยังฝันของท่านเองเลยว่าบวชโดยสมมุติมันบวชแล้วมันไม่จริง จริงตามสมมุติ

ถ้ามันไม่จริงขึ้นมา แล้วเอาจริงเอาจังขึ้นมาบวชซ้ำ ถ้าผู้ที่มีอำนาจวาสนาทำจริงมันก็ได้จริงไง ไม่มีอำนาจวาสนาทำจริงก็ได้ปลอมไง ทำปลอมยิ่งปลอมไปใหญ่เลย เพราะมันเป็นสมมุติไง

เดี๋ยวนี้โลกเจริญ สิ่งใดที่มันต้องเข้ากับโลก อัตโนมัติไปหมดเลย ธรรมวินัยเป็นอัตโนมัติ ไม่มีที่มาที่ไป ไม่รู้จักสูงจักต่ำ ไม่รู้จักความเป็นจริงใดๆ ทั้งสิ้น มันจะเป็นจริงมาจากไหนล่ะ

นี่อยู่ที่อำนาจวาสนาไง

หลวงปู่มั่นท่านบวชแล้ว

ถ้าเป็นเราบวชแล้วก็จบไง บวชแล้วจะขี่ม้าขาว บวชแล้วจะยิ่งใหญ่

นี่ไม่ บวชแล้วตรวจสอบธรรมวินัยของตน เอ๊ะ! มันไม่ใช่ มันไม่ใช่ ไปรายงานหลวงปู่เสาร์ หลวงปู่เสาร์ปรึกษาอุปัชฌาย์ ปรึกษาอุปัชฌาย์ อุปัชฌาย์ตกใจเลย เพราะอะไร เพราะเคยทำกันอย่างนี้ ก็ทำตามๆ กันมา สังคมเขาบวชกันอย่างนี้ ทำกันอย่างนี้มาตลอด แล้วมันก็เป็นพระมาตลอด แต่มันไม่เป็นกับหลวงปู่มั่นไง หลวงปู่มั่นไม่ใช่ ไม่ใช่ ต้องทำให้ถูกต้องตามธรรมวินัย ถ้าถูกต้องตามธรรมวินัยขึ้นมา นี่สมมุติสงฆ์นะ

เรามาบวชเป็นพระ บวชเป็นพระมันจริงตามสมมุติ จริงตามสมมุติแล้วถ้าฝึกหัดปฏิบัติขึ้นมาต้องเอาจริงเอาจังของเรา ถ้าเอาจริงเอาจังของเรา เห็นไหม อกรณียกิจ ๔ ไม่ฆ่าคน ไม่ลักทรัพย์ ไม่อวดอุตตริมนุสสธรรม ไม่เสพเมถุน นั่นแหละคอขาด คอขาดเลยนะ ขาดเป็นตาลยอดด้วน มันด้วนไปโดยธรรมเลย

ใครจะทำอย่างไรๆ มันตาลยอดด้วน ตาลยอดด้วน มันเหมือนต้นไม้ที่ตายแล้ว ต้นไม้ที่ตายแล้ว รดน้ำพรวนดินมันก็ตายของมันอยู่อย่างนั้นน่ะ นี่ถ้ามันคอขาด

ฉะนั้น ถ้าเป็นครูบาอาจารย์ของเราทำอะไรทำจริง แล้วจริงตามธรรมและวินัย

หลวงตาพระมหาบัวท่านสอน พระเราไม่ทรงธรรมทรงวินัย ใครจะทรง พระเราถ้าไม่มีคุณธรรมในหัวใจ ใครจะเป็น

เดี๋ยวนี้พระเป็นลูกไล่เขา ให้โลกชี้นิ้ว หิวแสง อยากมีแสง ให้คนอื่นเป็นคนชักใย เป็นแค่ผู้เล่นไง เป็นผู้ให้เขากำกับบท เป็นอย่างนั้นเลยนะพระ เพราะอะไร เพราะว่าการทำให้มันมีแสงมันต้องซับซ้อน ต้องมีการจัดการ ต้องมีการวางแผน พระก็นั่งเชิดหน้าเลยนะ ให้เขาชักใย นี่เรื่องโลกไง

แต่ครูบาอาจารย์เราไม่เป็นอย่างนั้น ฝึกหัดปฏิบัติขึ้นมา

ฟังธรรมๆ เราเกิดเป็นมนุษย์ เกิดมาพบพระพุทธศาสนา เรามีอำนาจวาสนา เรามาบวชเป็นพระ คำว่า “บวชเป็นพระ” มีบุญมีกุศลมาก

ในสังคมนะ มีคนไม่ได้บวช คนไม่ได้บวชเขาเสียดายมาก เขาเห็นพระแล้ว โอ้โฮ! เขาหวั่นไหว เขาอาลัยอาวรณ์ เขาอยากมีโอกาสเหมือนเรา เขาอยากจะมีความสุข สุขอื่นใดเท่ากับจิตสงบไม่มีไง ทางฆราวาสเป็นทางคับแคบไง เขาเห็นแล้วเขาอิจฉาตาร้อน อยากจะบวชเป็นพระๆ ไง

เราเกิดเป็นมนุษย์ เกิดมาพบพระพุทธศาสนา เราได้เสียสละความเป็นฆราวาส แล้วมาบวชเป็นพระ เป็นนักรบอยู่แล้ว ให้มันจริงให้มันจัง

คอขาดนะ อกรณียกิจ ๔ ตาลยอดด้วน ถ้าเป็นตาลยอดด้วน เวลาฝึกหัดปฏิบัติขึ้นมา สิ่งที่คอขาด ขาดจากความเพียร ความเพียร ความวิริยะ ความอุตสาหะ ต้นเหตุแห่งการเกิดความสงบสุขไง ต้นเหตุแห่งการเกิดความสงบสุขต้องมีสติมีปัญญารักษาหัวใจของตน ไม่ใช่ส่งออก

นี่ส่งออกมา สักแต่ว่าบวช บวชแล้ว บวชแล้วแหละ เป็นพระ เป็นนักรบ รบกับอะไรไม่รู้

ถ้าเป็นพระขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะรบกับกิเลสตัณหาความทะยานอยากของตน อตฺตา หิ อตฺตโน นาโถ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน ตนเท่านั้นถ้ามีสติมีปัญญารักษาหัวใจของตนให้ได้ ถ้ารักษาหัวใจของตนให้ได้ มีการฝึกหัดปฏิบัติตามความเป็นจริงของตน

ครูบาอาจารย์ที่ล่วงมาแล้วไง ดีก็มาก เลวก็เยอะ ถ้าเลวๆ สิ่งที่เลว สิ่งที่จะสะสมกิเลสตัณหาความทะยานอยาก มักใหญ่ใฝ่สูง อยากได้ อยากดี อยากเป็น มากมายมหาศาล เรื่องความเน่าเหม็นในดงขมิ้น ใครเขาก็อยากรู้อยากเห็นทั้งนั้นน่ะ

แต่พวกเรา เวลาครูบาอาจารย์ของเราเขาไม่สนใจ ใครจะดีใครจะชั่วมันเรื่องของเขา มันเรื่องของเขาเพราะเวรกรรมของสัตว์ สัตว์มันสร้างเวรสร้างกรรมมาอย่างนั้นไง เราจะเอาคุณงามความดีของเรา ถ้าคุณงามความดีของเรา

หลวงปู่เสาร์ หลวงปู่มั่นท่านแสวงหาของท่านมากมายมหาศาลขนาดไหน หาครูบาอาจารย์หาไม่ได้ไง พอหาไม่ได้ขึ้นมา ต้องฝึกหัดปฏิบัติของท่านเองขึ้นมาไง เวลาทำความสงบของใจ ล้มลุกคลุกคลานมา เห็นไหม

หลวงปู่เสาร์ หลวงปู่มั่นออกฝึกหัดปฏิบัติใหม่เริ่มต้นล้มลุกคลุกคลานขนาดไหน มันมืดแปดด้าน มันพึ่งใครไม่ได้ มันไม่มีอะไรเป็นที่พึ่งที่อาศัยเลย ฝึกหัดขึ้นมาพยายามรื้อค้นขึ้นมาให้เป็นจริงเป็นจังขึ้นมา จนทำความสงบของใจให้เป็นไปตามความเป็นจริงได้ พยายามฝึกหัดปฏิบัติของตนจนตั้งหลักตั้งเกณฑ์ขึ้นมาได้ไง จากหลวงปู่เสาร์ หลวงปู่มั่นท่านก็แยกจากกันไง แยกจากกันเพราะอะไร

เพราะหลวงปู่เสาร์ หลวงปู่มั่นท่านก็มีลูกศิษย์ลูกหามากขึ้นมาไง ถ้าไปมากองค์ขึ้นไป สมัยนั้นนะ มันมีแต่เถียงนา มันมีบ้านเล็กๆ น้อยๆ ขึ้นมา มันไปรบกวนชาวบ้านเขามากจนเกินไปไง แล้วเขาจะเลี้ยงดูอย่างไรไง ก็แยกออกจากกันซะ

พอแยกออกจากกันซะ ต่างคน ลูกศิษย์หลวงปู่เสาร์ ผู้ที่มีความนุ่นนวลอ่อนหวาน ลูกศิษย์หลวงปู่มั่น ผู้ที่มีสติมีปัญญาไง เพราะหลวงมั่นท่านฝึกหัดขึ้นมาให้มันมีความเป็นจริงขึ้นมา เห็นไหม

ถ้ามีอำนาจวาสนา เอาจริงเอาจังของตนไง หน้าที่ของตน หน้าที่ฝึกหัดประพฤติปฏิบัติขึ้นมาไง บวชเป็นพระๆ ขึ้นมา เวลาอยู่ทางโลกทำหน้าที่การงานก็เบื่อหน่าย นี่มันงานสาธารณะ งานของโลก ไม่ต้องการ อยากจะฝึกหัด อยากจะปฏิบัติไง แล้วมาบวชเป็นพระทำอะไรล่ะ

ทางจงกรมก็มี ที่นั่งสมาธิเยอะแยะ งานข้อวัตรปฏิบัติก็เป็นข้อวัตรปฏิบัติ ข้อวัตรปฏิบัติเพื่อเครื่องอยู่ของใจไง ให้มันใจอยู่ตรงนี้ไง ไม่ให้ใจว่าข้อวัตรปฏิบัติแต่เกี่ยวพันไปกับโลก ข้อวัตรปฏิบัติโทรศัพท์ฮัลโหลๆ ที่วัดนี้เขาเดือดร้อน ที่วัดเขาต้องการคนช่วยเหลือ

มึงจะบ้า

หน้าที่การงานของตนก็ของตนสิ เป็นเครื่องอยู่ของใจ ไม่ต้องฮัลโหลๆ ตอนนี้ที่วัดกำลังเดือดร้อนอย่างหนักเลย

เดือดร้อนตรงไหน ใครเดือดร้อน คนถือโทรศัพท์อยู่เดือดร้อน โทรศัพท์ในมือมึงน่ะเดือดร้อน มึงน่ะทำให้หมู่คณะเดือดร้อน มึงน่ะทำให้วัดหวั่นไหว มันมีอะไรที่ต้องให้เอ็งทำ

คณะสงฆ์เขาทำของเขาได้ เพียงแต่ว่า สงฆ์มันจะเติบโตขึ้นมา นิสัยใจคอ หน้าที่รับผิดชอบ ถ้าไม่รู้สิ่งใด ไม่รู้เหนือรู้ใต้เลย เป็นพระได้อย่างไร เป็นพระมานี่ไม่รู้จักอะไรเลยใช่ไหม ธรรมและวินัย ข้อวัตรปฏิบัติ ศีล สมาธิ ปัญญา

เวลาหลวงปู่เสาร์ หลวงปู่มั่น กองทัพธรรมๆ ประวัติหลวงปู่ชอบ ไปดูสิ ๕ พรรษาแล้วจดหมายน้อยจากหลวงปู่สิงห์ให้ไปประชุม ประชุมเพื่ออะไร ประชุมเพื่อว่าให้พระกรรมฐานทำให้เหมือนกัน

ข้อวัตร เวลาเริ่มต้น ธรรมวินัยอยู่ในตู้พระไตรปิฎก แล้วสิ่งที่ประพฤติปฏิบัติขึ้นมามันยังไม่มีผู้ที่เป็นต้นแบบ ถ้าไม่มีต้นแบบขึ้นมา หลวงปู่มั่นท่านจะเอาจริงเอาจังของท่าน

สมเด็จมหาวีรวงศ์ อ้วนนั่นน่ะ ก็ขับไล่ ไอ้พระอยู่ป่าอยู่เขา อยู่โคนไม้ ไม่มีการศึกษา โง่เง่าเต่าตุ่น ขับมันออกไป ไม่ต้องใส่บาตร

ท่านเผชิญกับโลกมาก่อน แล้วทำให้มีร่องมีรอย เราเป็นลูกศิษย์ลูกหา ครูบาอาจารย์ท่านทำไว้เป็นแบบอย่างอยู่แล้ว

ฮัลโหลๆ ฮัลโหลอะไรของมึง เกี่ยวอะไรกับมึง เขาคุยกันในวัดนี้ เขาไม่ให้ฮัลโหลไปข้างนอก ข้างนอกมันเรื่องของสังคมของโลก ก็เราสละมาแล้วไง

นี่เวลาคอขาด ขาดจากรัตนตรัย พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ รัตนตรัยไง สิ่งข้างนอกเขาเป็นฆราวาส เขาทำบุญใส่บาตรก็พอแล้ว เราก็ทำหน้าที่การงานของเรา ถ้ามีความจำเป็น

ไม่มีความจำเป็น เราก็นั่งดู มันจะเป็นอะไรไป สิ่งนั้นน่ะแค่พึ่งพาอาศัย ปัจจัยเครื่องอาศัย ไม่ใช่มาสร้างวัดให้เป็นดุสิต ให้เป็นนิมมานรดี ให้เป็นสวรรค์ชั้นพรหม ให้คนประชาชนมาเห็นแล้วอึ้งเลย ทึ่งเลย วัดมหัศจรรย์

พระอยู่ในฐาน หลวงปู่เสาร์ หลวงปู่มั่นไม่มีอะไรเลย แต่เทวดา อินทร์ พรหมมาฟังเทศน์ วัดเป็นป่าเป็นเขามีความสงบสุข เทวดามานั่ง ถึงเวลาแล้วหลวงปู่มั่นสั่งไว้เลยนะ ๔ ทุ่ม คณะนั้นจะมา เที่ยงคืน คณะนั้นจะมา ตี ๒ คณะนั้นจะมา เทวดา อินทร์ พรหมมาฟังเทศน์

ไอ้พวกเรามีแต่ขี้ ขี้เต็มหัว ไร้สาระ

นี่ถ้าเป็นธรรมไง ถ้าเป็นวินัยๆ คอขาด อกรณียกิจ ๔ ตาลยอดด้วน

เวลาเป็นธรรม ศีล สมาธิ ขาดออกจากใจออกไป มันมีแต่จิตส่งออก มันมีแต่ความเหลวแหลก มันมีแต่กิเลสครอบงำ มันไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน

ความเป็นชิ้นเป็นอันขึ้นมา ถ้าจิตมันสงบไง จิตมันมีหลัก มีที่พึ่ง ใครมันจะเดือดร้อน

คณะสงฆ์ สงฆ์จะลงอุโบสถกันอยู่นี่ สิ่งที่ใครมีภาระหน้าที่จะรักษาข้อวัตรปฏิบัติสิ่งใด หน้าที่ไง เวลาเข้าเวรไง เวรศาลาก็เวรศาลา เวรทำความสะอาดต่างๆ เราก็ทำตามหน้าที่ของตน

หน้าที่ของตนฮัลโหลๆ ขณะนี้อาตมาจะทำข้อวัตรแล้วนะคะ

นี่มันขาดจากสีละ

ศีลคือความหนักแน่นความมั่นคง นี่มันเห็นคุณค่าไง

นี่ไง เวลาพระแหลกเหลวแล้วอ้างไง เราจะบอกเลยว่า พระพุทธเจ้ามึงกับพระพุทธเจ้ากูคนละองค์ว่ะ พระพุทธเจ้ากู พุทธะ ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน

พระพุทธเจ้าของเขา พุทธะอยู่ไหน จิตใจเขาอยู่ไหน เขาอยู่กับกระแสสังคม อยู่กับโลก มันต้องฮัลโหลๆ ไปอะไรวุ่นวายข้างนอก ข้างนอกมันเกี่ยวอะไรกับวัดนี้วะ

วัดนี้มันเป็นวัดปฏิบัติ เวลาใครมาผิดเวลา เรายังไม่ให้เข้าอยู่แล้ว ไม่ให้เข้ามาวุ่นวายทั้งสิ้น ใครจะมาทำอะไรต้องขออนุญาต ถ้าขออนุญาตให้มันเป็นความจริง เพราะอะไร

เพราะมันไม่ใช่วัดร้างไง เจ้ามีศาลนะเว้ย สถานที่เคารพบูชา สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ ที่อยู่ของผู้ทรงศีล เขาอยู่ด้วยความสงบสงัด สัปปายะ เขาเป็นสัปปายะของผู้ทรงศีล คนที่เขามีจิตใจของเขา เขาไม่กล้าขับรถเข้ามา เขาจอดอยู่ข้างนอก เขาเดินเข้ามา เขาเคารพถึงความสงบสงัดไง

ฮัลโหลๆ มึงไม่สงบใช่ไหม มึงสงัดไม่พอใช่ไหม มึงจะกวนบ้านกวนเมืองใช่ไหม มึงจะกวนทั้งโลกธาตุนี้เลยเหรอ

คอขาด ขาดจากธรรมไง

แต่ถ้าเป็นจริงเป็นจังของเราขึ้นมา หน้าที่สิ่งใดมันทำกันได้ ทำจบมันก็คือจบไง อาบเหงื่อต่างน้ำ ข้อวัตรปฏิบัติขึ้นมาไง

ธุดงควัตรๆ เวลาพระบวชใหม่ทำแล้วได้อะไรขึ้นมา ก็ได้เหงื่อไง บิณฑบาตกลับมาเหงื่อไหลไคลย้อย ซ้อนผ้า ซ้อนผ้าตามธรรมและวินัย สิ่งที่ซ้อนผ้าๆ ซ้อนผ้าออกบิณฑบาต เราไม่ทิ้งสิ่งใดไว้ เพราะอะไร

เพราะสมัยพุทธกาล โจรมันชิงมันจี้มันปล้นไง เพราะผ้ามันหายาก แล้วเวลาไปบิณฑบาตกลับมา ตากผ้า พระอานนท์จับผ้าผิด ร้อยแปดพันเก้า มันมีปรากฏการณ์อยู่ในพระไตรปิฎก ในธรรมและวินัยพระพุทธเจ้าเลย

แล้วเราทำของเราอย่างนั้นด้วยความเพียร ด้วยสติด้วยปัญญา

นี่ไง หลวงปู่ชอบไง ได้รับจดหมายน้อย ให้ไปประชุมคณะสงฆ์ กองทัพธรรมควรจะประพฤติปฏิบัติเป็นอย่างนี้ มีข้อวัตรปฏิบัติ มีการกระทำให้เหมือนกัน ให้เป็นหลักการเดียวกัน

แต่ในปัจจุบันนี้ไง โลกเจริญ พระกรรมฐานฮัลโหลๆๆ สั่งได้หมดเลย จะกินอะไร จะบอกว่าจะแดกอะไรก็สั่งมาได้ ฮัลโหลๆ

ธรรมวินัยเป็นอย่างนั้นหรือ ธรรมะเป็นอย่างนั้นหรือ สิทธิ สิทธิอะไร

คอขาดนะ ตาลยอดด้วน

เอ็งรู้ไหมว่าขณะนี้เอ็งเป็นอะไร

เอ็งรู้ไหมว่าบวชมาเป็นพระแล้วยิ่งใหญ่นะ พระป่า พระป่าต้องคนเคารพบูชา

ใครเคารพเอ็ง เอ็งไม่ฮัลโหลๆ เขาจะมาหาเอ็งหรือ เคารพตัวเองได้หรือเปล่า มีสติสัมปชัญญะไหม ด้วนหรือไม่ด้วน ยอดน่ะ ยอดยังมีอยู่ไหม ด้วงมันกัดกินหมดแล้วสิ

ด้วง ด้วงมันกินยอดตาล แล้วยอดธรรมล่ะ

ถ้ายอดธรรมนะ เวลาเป็นครูบาอาจารย์นะ ท่านเคารพท่านบูชา ท่านการกราบไหว้พระพุทธ พระธรรมด้วยหัวใจ มันเป็นสิ่งที่สวยงาม งามตามาก มันชุ่มเย็นไง ข้างนอกนี่เดือดนะ ร้อน หลวงปู่มั่นนี่ โอ้โฮ! เทศน์รุนแรงมาก ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เลยล่ะ แต่ทุกคนก็อยากเข้าใกล้

กลัวไหม

กลัว

หลวงตาพระมหาบัวท่านบอกท่านก็กลัว แต่มันกลัวแบบธรรมไง ยิ่งกลัว ยิ่งเคารพยิ่งบูชา เพราะของอย่างนี้หาไม่ได้

ครูบาอาจารย์ที่เป็นธรรมๆ นะ แก้วแหวนเงินทองมันจะมีราคาสูงมากขนาดไหน โอ้โฮ! เขาใส่กันเกลื่อนในสังคมเลย เวลาสโมสรสันนิบาต โอ้โฮ! เพชรแวววาวหมดเลย ถ้าปิดประตูปล้น ได้เยอะเลยนั่นน่ะ

แต่คนดีหาสักคนหายาก ครูบาอาจารย์ที่เป็นธรรมยิ่งหายากยิ่งมากกว่านั้น

เพราะอะไร

เพราะฮัลโหลๆ อยู่นั่นน่ะ ไม่มีค่าเลย ติดลบ ค่าไม่มี

เขามาหาเรานะ ทั้งอ้อนวอนขอร้องขนาดไหน

เราบอก ออกไป อย่ายุ่ง

เขามาขอถึงที่วัด อยากทำนู่นทำนี่ ปฏิเสธตลอด

ถ้าอยากภาวนาได้ ภาวนาก็ภาวนาไม่ได้ ภาวนา เราภาวนาเองก็เกือบตาย คนที่เขาเป็นฆราวาส สิ่งที่เขาไม่คุ้นเคย แล้วเขาจะมาฝึกหัดปฏิบัติขึ้นมา เอ็งว่ามันจะเป็นง่ายๆ ขึ้นมาหรือ เราไม่เคยเชื่อนะ

แต่วัตรปฏิบัติไง เราปฏิบัติมามันต้องมีร่องมีรอยสิ

ครูบาอาจารย์ที่ท่านประพฤติปฏิบัติมาไง หลวงปู่เสาร์ หลวงปู่มั่นท่านได้เผชิญกิเลสตัณหาความทะยานอยากในหัวใจของท่านมาก่อน ท่านถึงได้เห็นใจไง

แล้วไอ้พวกฮัลโหลๆ มืดแปดด้าน อวดรู้ อวดเก่ง อวดว่ามีธรรม มันเป็นการประจานตัวเอง มันเริ่มตั้งแต่เอ็งจับฮัลโหลๆ นะ มันก็ประจานแล้วว่า เฮ้ย! นี่เอ็งเป็นพระจรวดพระดาวเทียมนี่หว่า โอ้! นี่มันดาวเทียมไง คลื่นไง สิ่งต่างๆ ไอ้นี่มันพระจรวดดาวเทียม ไม่ใช่พระกรรมฐาน

สิ่งใดที่มันจะทำ ถ้ามันมีความจำเป็นสิ่งใด เราทำความจำเป็น ทำความจำเป็น ทำความจำเป็น กรณีสื่อสาร โทรศัพท์ สิ่งที่ว่าเครื่องคอมพิวเตอร์ เขาเพื่อการธุรกิจ การสื่อสารต่างๆ เวลาไอ้พวกสีเทาๆ มามันพนันออนไลน์ มันเล่นการพนัน มันเป็นการหลอกรักต่างๆ ร้อยแปดพันเก้า ไอ้พวกที่มันมาฉกฉวยประโยชน์

แล้วพระฮัลโหลๆ

เฮ้ย! พระอะไรวะ นั่นมันพระอะไรวะน่ะ เขาแปลกประหลาดแล้ว

หลวงปู่จันทร์เรียนท่านบอกเลย ไอ้พวกนี้พวกธุดงค์หาคลื่น

ธุดงค์หาคลื่น ที่ไหนมีคลื่น โอ้โฮ! ที่นี่มีความสุขมีความสบาย มันน่ารื่นรมย์ ที่ไหนมันอับคลื่น ที่นี่อยู่ไม่ได้ อึดอัดขัดข้อง เป็นไปไม่ได้

คลื่นใหญ่กว่าหัวใจว่ะ WiFi ดีกว่าจิตวิญญาณ ดีกว่าสุขอื่นใดเท่ากับจิตสงบไม่มี ดีกว่าความสงบสุขของจิตเชียวหรือ โง่ได้ขนาดนั้นน่ะ นี่คอขาด ขาดเพราะขาดสติขาดปัญญา แล้วหลงระเริง หลงระเริงในสิ่งที่ว่าสังคมเขาชื่นชม

เขาชื่นชมหลวงปู่เสาร์ หลวงปู่มั่น ชื่นชมครูบาอาจารย์ที่ท่านปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ แล้วก็อ้างทุกตัว อ้างเลย ลูกศิษย์หลวงปู่มั่นๆ

หลวงตาท่านถึงได้พูดไง เพราะหลวงตาก็ลูกศิษย์หลวงปู่มั่นเหมือนกัน “เรามั่นใจว่าในลูกศิษย์หลวงปู่มั่นมีทั้งดีและชั่ว”

ดีก็มี ดีก็ที่ท่านเคารพบูชาอยู่นั่นน่ะ ท่านกราบท่านไหว้ของท่าน เห็นไหม ท่านจะเขียนประวัติหลวงปู่มั่นไง ไปหาหลวงปู่ขาว หลวงปู่ชอบ เวลาไปหาครูบาอาจารย์ที่เป็นธรรม ท่านจะให้ความร่วมมือไง

ไอ้พวกที่กีดที่ขวางเยอะแยะไป ที่กีดที่ขวางไง ถ้าเป็นสมัยนี้ก็ฮัลโหลๆ นี่แหละ ถ้าเป็นเรื่องหลวงปู่เสาร์ หลวงปู่มั่นต้องกูคนเดียว

นี่ก็เหมือนกัน เทศน์ทุกวัน ใครๆ ก็ว่าไอ้หงบ คำก็หลวงปู่มั่น สองคำก็หลวงปู่มั่น

ก็กูเคารพของกู กูเคารพกูบูชาของกูว่า กูเกิดมาแล้วกูพบหลวงปู่เสาร์ หลวงปู่มั่น พบหลวงตาพระมหาบัว กูมีบุญมีกุศลไง กูมีครูบาอาจารย์ที่กูเคารพบูชา ทำไมกูจะพูดถึงครูบาอาจารย์ที่เคารพบูชาเพื่อเชิดชูบูชาไม่ได้

กูไม่เคยขายหลวงปู่เสาร์ หลวงปู่มั่นเพื่อหาเงินหาทอง กูไม่เคยเอาหลวงปู่มั่นเพื่อประกาศ เพื่อไปหาผลประโยชน์ กูไม่เคยทำ

กูทำแต่ด้วยความเชิดชูบูชา กูภูมิใจว่ากูได้เกิดมาแล้วได้พบครูบาอาจารย์ที่ดีงาม แล้วท่านก็ยำกู ยำกู

ธรรมวินัย ธรรมวินัยขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไง องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าบอกว่า เราจะอบรมบ่มเพาะลูกศิษย์ของเราเหมือนดิน เราจะย่ำ เราจะขยำดินของเราเพื่อจะปั้นโอ่งปั้นไหของเรา

ท่านอบรมบ่มเพาะสาวกสาวกะด้วยการย่ำ การนวด การปั้นขึ้นมาให้เป็นโอ่งเป็นไห

นี่ไง ถ้าเป็นครูบาอาจารย์ที่ดีงาม กูเคารพบูชาฉิบหายเลย กูไม่เคยเอามาแสวงหาผลประโยชน์เลย มีแต่กูจะยกย่องสรรเสริญ

“คำก็หลวงปู่มั่น สองคำก็หลวงปู่มั่น”

ก็หลวงปู่มั่นเป็นพระที่ดี พระที่ชั่ว กูจะเอาเป็นตัวอย่างได้อย่างไรล่ะ กูก็เอาแต่พระที่ดีเป็นตัวอย่างของกูไง

ถ้าไม่มีหลักไม่มีเกณฑ์มันคอขาด ถ้าคอขาดนะ อกรณียกิจ ๔ ลักทรัพย์ อวดอุตริ เสพเมถุน สิ่งนี้อกรณียกิจ ๔ ไง ตาลยอดด้วน มันด้วนโดยอัตโนมัติ มันด้วนโดยการกระทำนั้น ไม่ต้องมีใครมาตัดสิน ไม่ต้องมาการกระทำใดๆ ทั้งสิ้น กุสลา ธมฺมา อกุสลา ธมฺมา ความลับไม่มีในโลก ไม่มีที่ลับที่แจ้ง ใครทำสิ่งใดได้อย่างนั้น ใครทำอย่างใด ผลจะตอบกับจิตดวงนั้น จิตดวงนั้นจะเป็นอย่างนั้น

ถ้าคอขาด ขาดจากพฤติกรรม ขาดจากการกระทำ ขาดจากเริ่มต้นไม่รู้จัก ขาดจากความไม่รู้ ขาดจากตัณหาความทะยานอยาก ขาดจากการแสวงหากระทำอย่างนั้น สิ่งที่เป็นอกรณียกิจ ๔ ห้ามทำ ทำไปแล้วมันเป็นโดยอัตโนมัติ โดยสัจจะโดยความจริง

แต่ทำความดี เราจะสร้างคุณงามความดีของเราไง

เวลาอุปัชฌาย์ อุปัชฌาย์อาจารย์ให้นิสัยมา รุกขมูล ให้อยู่ในที่โคนไม้ อยู่ในเรือนว่าง อยู่ในที่สงบสงัดไง แล้วให้ปฏิบัติ เกสา โลมา นขา ทันตา ตโจ ให้แทงทะลุไง

หน้าที่การงาน เกสา โลมา นขา ทันตา ตโจ ไม่เห็นหาที่อื่นเลย ก็อยู่ที่กูนี่ หนังก็หนังกู ขนก็ขนกู ผมก็ผมกูอยู่นี่ พิจารณาตรงนี้

กูไม่ต้องฮัลโหลๆ ไปหาขันธ์ ๕ ที่ไหนเลย กูไม่ต้องฮัลโหลๆ ไปหาอะไรจากภายนอกเลย กับตัวกูก็มีอยู่พร้อมอยู่แล้วเลย แต่กูไม่เคยเห็น กูไม่เคยเอาสิ่งนี้ขึ้นมาเป็นประโยชน์เลย แต่จะไปจะฮัลโหลๆ เกสา โลมา นขา ทันตา ตโจของสังคมของโลกเขา

ไอ้เกสา โลมา นขา ทันตา ตโจของกู ขับถ่ายเช็ดก้นอยู่นี่ มันไม่เคยเห็น ไม่เคยดูเลย มันไม่เข้าใจความจริงอันนี้เลย อุปัชฌาย์ก็ให้มาแล้ว ครูบาอาจารย์ท่านก็ย้ำแล้ว ย้ำนักย้ำหนาแล้ว นี่ไง ไม่เป็นสัจจะเป็นความจริงขึ้นมาในประโยชน์กับตนเลย นี่มันขาดจากคุณงามความดี ขาดจากคุณธรรม ขาดจากสัจธรรม มันจะคอขาด เอวัง